Επείγον: Αναζητείται δικαιοσύνη.

     Έχω αγωνία για την οικονομία, το άμεσο και το απώτερο μέλλον. Όπως όλοι.
2 χρόνια τώρα αισθάνoμαι κάθε μέρα και μεγαλύτερη απογοήτευση. Για τις "δεξιότητες" των πολιτικών, για τη σκληρότητα των τραπεζών, για τις λαμογιές πολλών, για εμάς... Δυό χρόνια τώρα έχουν γίνει απίστευτες γκάφες, έχουν προχωρήσει ελάχιστα -ή καθόλου- θέματα που θα έπρεπε σήμερα να έχουν ολοκληρωθεί. Δύο χρόνια τώρα έχουν γίνει ελάχιστα που "ίσως" να εξελιχθούν θετικά. Με αμφιβολίες...

Τί είναι αυτό που μας έχει απογητεύσει τόσο και μας έχει (ή αρχίζει να μας έχει) κάνει άνω κάτω; Τα οικονομικά;  H ανεργία; Ο φόβος έλλειψης χρημάτων για την πληρωμή των βασικών -συντάξεις, μισθοί, δαπάνες δημοσίου; Η αβέβαιη προοπτική; Όλα αυτά μαζί;

Πολλοί λένε ότι φταίνε οι πολιτικοί και οι μεγάλοι "επενδυτές".
Κάποιοι άλλοι λένε ότι φταίνε γενικότερα οι πολίτες, οι πολλοί, που όλα αυτά τα χρόνια ζούσαν με  δανεικά, είτε ως δανειολήπτες είτε ως δημόσιοι υπάλληλοι, είτε ως φοροφυγάδες.

Σε όποια πλευρά κι αν βρίσκεται η αλήθεια ή, σωστότερα, σε όποια πλευρά κι αν βρίσκεται η λύση στο πρόβλημά μας, δεν πρόκειται να έχουμε εξέλιξη, σύμπλευση, ηρεμία και κοινωνική ειρήνη αν δεν αποδοθεί δικαιοσύνη. Δικαιοσύνη για μένα σημαίνει να βρεθούν όσο περισσότεροι ένοχοι γίνεται και να τους ζητηθεί να επιστρέψουν τα χρήματα που έχουν καταχραστεί. Είτε είναι πολιτικοί που χρησιμοποιήσαν για δικό τους όφελος δημόσιο χρήμα είτε είναι απλοί πολίτες που δεν πλήρωσαν αυτό που αντιστοιχεί στο εισόδημά τους είτε είναι επιχειρηματίες που έκλεισαν την επιχείρηση αλλά οι ίδιοι απολαμβάνουν του πλούτου που απόκτησαν σε βάρος των υπολοίπων.

Απόδοση δικαιοσύνης. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.
Και αν αυτό επιτευχθεί, τότε όλοι μαζί θα κάνουμε ο,τιδήποτε χρειάζεται για να περάσουμε στην επόμενη φάση: με δυσκολίες, με λιγοστά εισοδήματα, με ταλαιπωρία. Αλλά θα έχουμε αποκτήσει *εμπιστοσύνη* προς αυτούς που θα κυβερνούν. Τοπικά αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αλλά και μεταξύ μας, οι πολίτες.

Διαφορετικά θα έχουμε αδικηθεί κατάφωρα. Κάποιοι που ήταν μια ζωή συνεπείς, νομοταγείς, έντιμοι θα έρθουμε στο ίδιο επίπεδο με αυτούς που ήταν ρεμάλια, λαμόγια, "πονηροί" και ανέντιμοι. Αυτός που γλένταγε, δανειζόταν και δεν πλήρωσε ποτέ δεν θα διαφέρει σε τίποτα με αυτόν που ήταν πάντα τυπικός και συνεπής. Ε αυτό, είναι μεγάλη αδικία, απαράδεκτο και ιδιαίτερα προκλητικό.

Σταματήστε λοιπόν να μου επαναλαμβάνετε ότι φταίω.  Κάντε κάτι για να με πείσετε ότι είστε έντιμοι και ικανοί ΕΣΕΙΣ. Ότι μπορείτε να κάνετε τη δουλειά σας σωστά και να δώσετε λύση, έστω και τώρα. Φροντίστε να αναπτυχθεί πάλι η μεταξύ μας εμπιστοσύνη.
Με συνεργασίες; Με παραιτήσεις; Βρείτε το. Εδώ και τώρα!

Αλλιώς, θα πρέπει να περιμένετε (και να περιμένουμε) τα χειρότερα. Είτε από την πλευρά των πολλών (αναταραχές) είτε από την πλευρά των λίγων (δεν θέλω ούτε να το γράψω...).

Για την κρίση: Μήπως είναι υπεύθυνοι και οι επιχειρηματίες;

Για την οικονομική κρίση γράφτηκαν και γράφονται πάρα πολλά. Άλλοι γράφουν ότι φταίνε οι πολιτικοί.  Άλλοι οι Δημόσιοι Υπάλληλοι και κυρίως οι εφοριακοί. Άλλοι οι πολλοί φοροφυγάδες-ελεύθεροι επαγγελματίες. Άλλοι λένε όλοι μας. Δεν θυμάμαι να έχω διαβάσει όμως ότι φταίνε και οι επιχειρηματίες. Μόνο για καινοτομία διαβάζω και για την επιχειρηματικότητα η οποία δεν "προωθείται" και δεν υποστηρίζεται με τον καλύτερο τρόπο, ειδικά στην Ελλάδα (βλ. γραφειοκρατία).

Κάνω μια σκέψη:

Αν δεν "πίεζαν" οι επιχειρηματίες (μικροί και μεγάλοι) θα υπήρχαν πολιτικοί που κάνουν ρουσφέτια κι εφοριακοί που "λαδώνονται";

Αν έκαναν σωστά τη δουλειά τους οι επιχειρήσεις (κι υπάρχουν κάποιες που την κάνουν) θα είχαμε τόσο χαμηλό ποσοστό παραγωγικότητας και υπηρεσίες που ανταγωνίζονται το κακό δημόσιο;

Αν δεν είχαμε τον κάθε επιχειρηματία, μετά από μερικά επιτυχημένα χρόνια, να *επενδύει* στον εαυτό του και στην οικογένειά του "μεγάλα" ποσά;

Αν δεν γίνονταν σωρηδόν πωλήσεις ελληνικών επιχειρήσεων σε ξέρες εταιρείες, θα ήταν ίδια τα πράγματα;

Ναι, ξέρω, οι επιχειρήσεις έχουν στόχο το κέρδος αλλά πολλές φορές το δυσανάλογα μεγάλο "κέρδος" αδιαφορώντας για τον τρόπο που θα το πετύχουν.
Ναι, οι επιχειρηματίες δουλεύουν απ' το πρωί μέχρι το βράδυ...Αλλά η μέρα έχει 24 ώρες και άντε να εργάζονται 18-20! Δηλαδή 2.5 φορές περισσότερες από τον εργαζόμενο. Κι έχουν επενδύσει και κάποια χρήματα (ίσως). Τελικώς όμως "εισπράττουν" πολλαπλάσιες φορές περισσότερα. Και όταν έρχονται οι ισχνές αγελάδες, λίγοι βάζουν από τα "έτοιμα" για να στηρίξουν την επιχείρησή τους.

Δεν ξέρω αν είναι  δίκιο αυτό, απληστία όμως είναι σίγουρα.

Κι όταν κάποια επιχειρηματική πορεία αρχίζει και στραβώνει ποιος φταίει; *Αυτός που παίρνει* τις λανθασμένες αποφάσεις ή οι εργαζόμενοι που υποχρεωτικά ακολουθούν;
Κι όταν οι εργαζόμενοι δεν παράγουν σε ικανοποιητικό επίπεδο, φταίνε οι εργαζόμενοι ή ο οργανωτής/manager/ιδιοκτήτης/CEO της ομάδας/επιχείρησης;

...Και τέλος αν σκεφτούμε το ρόλο των επιχειρήσεων σε θέματα κοινωνικής υπευθυνότητας, εκεί έχουμε ελάχιστες ουσιαστικές συμμετοχές.

Άρα:

Μήπως ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης το έχουν οι "μηχανοδηγοί" που οδηγούν σε τρελή κούρσα και μετά όταν εκτροχιάζεται το τρένο ζητάνε τη συμμετοχή και "βοήθεια" των πολιτικών (ρουσφέτια), των εφοριακών (λαδώματα) και των εργαζομένων (απολύσεις);

Μήπως είναι καιρός για αλλαγή νοοτροπίας και για *λιγότερη απληστία*; 
Γιατί ΟΛΟΙ δεν έχουμε την ίδια ευθύνη, όπως ΟΛΟΙ δεν έχουμε και τις ίδιες απολαβές.-

Η αποχή μήνυμα δυσφορίας ή μήνυμα του "βαριέμαι";

Οι εκλογές έδειξαν ότι οι περισσότεροι δεν πήγαν να ψηφίσουν. Γιατί άραγε;
Η εύκολη απάντηση είναι ότι δεν εμπιστεύονται κανένα πολιτικό. Κι έχει μια βάση αυτό. Διαβάζοντας όμως το post της γενιάς των 700 ευρώ με τίτλο η γενιά των 700 ευρώ ψήφισε φραπέ, και βλέποντας δίπλα μου αντίστοιχες αντιδράσεις, τείνω να πιστέψω, ότι κάτι δεν πάει καλά...απλώς από βαρεμάρα και βόλεμα.
Ας δούμε, λοιπόν, τι θα κάνει η γενιά του "be cool, be happy" γιατί το μέλλον είναι δικό της και όχι της γενιάς του πολυτεχνείου, που κατηγορείται συχνά πυκνά.
Κάντε κάτι λοιπόν, δραστηριοποιηθείτε και αλλάξτε νοοτροπία,  γιατί όταν ξε-βαρεθείτε ίσως να είναι αργά για σας.

...έχει και το θράσος τα όριά του!

Στις 28/5 είχα δει την πλατεία Συντάγματος να γίνεται πάρκινγκ. Πίστεψα ότι επισημαίνοντάς το εδώ, κάποιος θα το έβλεπε και θα έκανε κάτι. Σήμερα, Κυριακή 31/5, όχι μόνο δεν έγινε κάτι, αλλά το αντίθετο: οριοθετήθηκε ο χώρος στην πλατεία Συντάγματος με κορίνες και κορδέλα (από την τροχαία άραγε;) για να παρκάρουν τα ΙΧ κάποιοι επισκέπτες του εκλογικού κέντρου. Μη τυχόν και περπατήσουν 50μέτρα, που απέχει το μετρό Συντάγματος.
Ε...έχει και το θράσος τα όριά του... Τόχετε παρακάνει αγαπητοί ευρωπαίοι συμπολίτες.
Μετατρέψατε σε πάρκινγκ την πλατεία Συντάγματος.
Είστε α-π-α-ρ-ά-δ-ε-κ-τ-ο-ι!!!!
Ας τους "μαζέψει" κάποιος επιτέλους...

Στο θέμα είχαν αναφερθεί επίσης στα xblog.gr και nylon.gr

Ευρωπαίοι πολίτες κάνουν parking το Σύνταγμα

Ναι, όσο κι αν ακούγεται παράξενο η πλατεία Συντάγματος έγινε parking τις τελευταίες μέρες, παραμονές ευρωεκλογών. Κι αυτό οφείλεται είτε σε ανόητους πολίτες, είτε σε πολίτες που τους έχει συνεπάρει η υπεροχή της εξουσίας! Και να σκεφτεί κανείς ότι το μετρό είναι πάνω στην πλατεία. Αλλά ποιός να το χρησιμοποιήσει; Επειδή νοιαζόμαστε για το Περιβάλλον; Στα λόγια, όχι στην πράξη.
Η τροχαία όμως πού είναι, ή μήπως έχει δώσει άδεια γιαυτό το parking; Πολύ θα ήθελα να μάθω...
Δείτε και κάποιες  φωτογραφίες:

 

  

 

Αμαλία. 2 χρόνια μετά...ούτε βήμα μπροστά!

Από το blog του Αρκούδου.

Zeitgeist, the movement

Είναι εντυπωσιακό κι αυτό το video, το τρίτο κατά σειρά της κίνησης zeitgeist (=σημεία των καιρών) που "εμφανίστηκε" στα μέσα Μαρτίου 2009. Βλέποντάς το, αμφισβητείς πολλά απ' όσα αφηγούνται και στην επόμενη ενότητα σου δίνεται η απάντηση. Κάτι ανάμεσα σε εκσυγχρονισμένο κομμουνιστικό σύστημα και αν-αρχία (με την απόλυτη έννοια της λέξης). Μου θύμισε εικόνες από ταινίες επιστημονικής φαντασίας που περιγράφουν μελλοντικές πόλεις. Δεν ξέρω πόσο εφικτά είναι όσα περιγράφονται. Αξίζει όμως να το δούμε, ακόμη κι αν πρόκειται για ευσεβείς πόθους, γιατί ίσως έτσι κατανοούμε καλύτερα, τουλάχιστον, το παρόν.

Ευχές για μια κακή χρονιά

Image by Getty Images via DaylifeΚαλή χρονιά λέμε συνήθως. Αλλά τι καλή χρονιά, όταν γίνεται το 'ελα να δεις' γενικώς, με αποκορύφωμα την επίθεση στους Παλαιστίνιους. Όσο και να θέλεις να δεις τα πράγματα ψύχραιμα και να αποδώσεις δίκιο σε κάποιον που μπορεί και να έχει, όταν βλέπεις τα video, τις φωτογραφίες και διαβάζεις ότι οι Παλαιστίνιοι υπάρχουν (γιατί ζουν είναι λίγο υπερβολική λέξη) σε μια λωρίδα, διχασμένοι κι αυτοί, κι από την άλλη η "εξέλιξη" και το γνωστό λόμπυ, αποφάσισαν να εφαρμόσουν και να εξελίξουν το: οφθαλμόν αντί 1000 οφθαλμών...Τι καλή χρονιά είναι αυτή;
Καλή μόνο για τη βιομηχανία όπλων και πυρομαχικών.
Ε τους εύχομαι ΚαΚή Χρονιά, να μην αδειάζουν οι αποθήκες τους και να μη σταυρώνουν πελάτη.
Γιατί έτσι μπορεί να έχουμε οι υπόλοιποι μια Καλή Χρονιά.

Ένα πράγμα μόνο

Τι μάθαμε το 2008;
Ένα πράγμα...ότι η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία αξία!

Εύχομαι το 2009 να επανεκτιμήσουμε τα πράγματα.

Καλή Χρονιά.

Limit down

Τα τελευταία γεγονότα με έχουν αποσυντονίσει. Ίσως γιατί δουλεύω στο κέντρο ίσως γιατί βρίσκομαι σε limit down διάθεσης,  με κάμποσες απορίες να πολλαπλασιάζονται καθημερινά.
Απορία πρώτη
Πώς είναι δυνατό να έχουμε κάθε μέρα διαμαρτυρίες, συνεχιζόμενες αντιδράσεις, άστοχες ενέργειες στο πολιτικό επίπεδο...και οι πολιτικές έρευνες να δείχνουν το κυβερνόν κόμμα (και τον πρωθυπουργό) να διατηρεί ένα σημαντικό ποσοστό; Δηλαδή, ένας στους τρεις, αποδέχεται και βρίσκει σωστές τις ενέργειες που γίνονται, τα Βατοπέδια, τα σκάνδαλα, την αδράνεια (βάλτε ότι λέξη θέλετε). Θα ήθελα να δω μια εξήγηση, πέρα από το "οι έλληνες είναι...."
Απορία δεύτερη
Ενώ υπάρχει έξαρση και καθημερινές διαμαρτυρίες, πόσο 'ξύπνιος' μπορεί να είναι ένας υπουργός που δηλώνει ότι ο αστυνομικός ίσως επανέλθει στην υπηρεσία του όπως έγινε κι αλλού....;

Απορία τρίτη

Στη μέση οικονομικών σκανδάλων και ταραχών 'τρέχει' καμπάνια για φορολογική συνείδηση. Πάμε καλά;
Απορία τέταρτη
Θέλω να μάθω ποιοί είναι οι κερδισμένοι από την κρίση, γιατί όλοι 'κλαίνε' ενώ κάποιοι σίγουρα αυξάνουν τα κέρδη τους. Ποιοί; (π.χ. τοπικά οι τζαμάδες, εισαγωγείς δακρυγόνων..., διεθνώς ποιοί;)

Απορία....έχω πολλές ακόμη αλλά γενικά: Αναζητώ λογικές εξηγήσεις...για να αναλάβω τις ευθύνες μου.

ΓΙΑΤΙ;

Tι τελικά συμβαίνει αυτές τις μέρες;
Γιατί δεν έχει φανεί κάποια διέξοδος; Γιατί οι αντιδράσεις αντί να ηρεμήσουν, φουντώνουν; Γιατί υπάρχει αντίδραση και "αντίδραση"; Γιατί καίμε τις πόλεις μας; Γιατί σκοτώθηκε ένα παιδί;
Μαζί με τα ανάμικτα συναισθήματα που έχω νιώσει αυτές τις μέρες΄, ένα μεγάλο ΓΙΑΤΙ υπάρχει στο μυαλό μου.
Και το 'διότι', δεν είναι ένα, είναι πολλά.

1. διότι υπάρχει απληστία (ο καθένας προσπαθεί να κερδίσει/αποκτήσει περισσότερα)
   
2. διότι υπάρχει ατιμωρισία (η δικαιοσύνη, το κράτος δεν τηρεί τους δικούς του νόμους)
   
3. διότι υπάρχει διαφθορά (πλουτισμός και "λάδωμα" είναι καθημερινότητα)
   
4. διότι δεν κάνει κανείς σωστά τη δουλειά του (πολιτικοί, αστυνομικοί, δημόσιοι, ιδιωτικοί)
5. διότι έχουμε ξεχάσει τι θα πει αξιοκρατία (γιατί λείπουν οι σωστοί αξιολογητές)
   
6. διότι πληρώνουμε όταν χάνουν οι επιχειρήσεις/οι τράπεζες (και δεν συμμετέχουμε στα κέρδη)
7. διότι κοιτάμε ο καθένας την 'πάρτη' του (ομαδικότητα/συνεργασία σπανίζει)
   
8. διότι δεν έχουμε πια θετικά μηνύματα (αλλά έχουμε πολλά εκφοβιστικά)
9. διότι υπάρχει πολύς θυμός (το έχουν πει πολλοί και πολλές φορές)
10. διότι έχει χαθεί η επικοινωνία με την κοινωνία.

Υπάρχει ελπίδα; Πιστεύω ναι, αλλά γιαυτήν χρειάζομαι επειγόντως έναν 'ηγέτη'. Τίποτε άλλο.

Χάος

Image by tanakawho via Flickr
Σάββατο 6/12 και Κυριακή 7/12.

ΘΑΝΑΤΟΣ ενός παιδιού από αστυνομικό.
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ από τις "αυθόρμητες" αντιδράσεις.
ΧΑΟΣ.
Πώς θα ξεφύγουμε; Πού να κρύβεται η αλλαγή; Η ελπίδα;

Περιβάλλον, μιά διαφορετική άποψη.

Image via WikipediaΠριν λίγες μέρες ένα email που αναφερόταν στην καταστροφή ηλεκτρικών αυτοκινήτων από τους κατασκευαστές τους, έκανε τη βόλτα του σε πολλούς email clients.
O φίλος μου ο Νίκος, απ' την Κρήτη, έστειλε μια απάντηση την οποία θεωρώ ότι έχει ενδιαφέρον να διαβάσετε:


Είναι γεγονός ότι η οικολογία "πουλάει". Απλά κάθε φορά με διαφορετική βιτρίνα. Τελευταία φαίνεται η βιτρίνα να είναι η αυτοκίνηση.
Οι ίδιοι οικολόγοι που μας λένε "αγοράστε ηλεκτρικά αυτοκίνητα" είναι που μας λένε να μην αφήνουμε ανοιχτές λάμπες ή το air-condition στο full. Αλλά το ενεργειακό κόστος (με ότι συναπάγεται αυτό) για τη φόρτιση του ηλεκτρικού αυτοκινήτου δεν τους νοιάζει. Ας παράγει δηλαδή π.χ. extra καυσαέρια η ΔΕΗ στην Πτολεμαΐδα απλά για να τα γλιτώσει η Αθήνα; not my cup of tea.
Ένα ευσυνείδητο νοικοκυριό στην Αθήνα καταναλώνει/μπορεί να φτάσει να καταναλώνει, γύρω στα 7-8 μόνο kwh τη μέρα. Το RAV4-EV "χωράει" 27 kwh περίπου στη μπαταρία του και μπορεί να κινηθεί σε συνθήκες πόλης για περίπου 120 km με αυτή την ενέργεια. Σε μια πόλη όπως η Αθήνα μια μέση καθημερινή χρήση είναι περίπου 20 km (και λίγα λέω). Άρα έχουμε 120/20 = 6 ημέρες αυτονομίας για τα 27 Kwh, ή 4.5 kwh τη μέρα, δηλαδή επιπλέον 56% στην ημερήσια κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος (ενός ευσυνείδητου νοικοκυριού, υπενθυμίζω).
Πώς ακριβώς θα πείσεις ένα ενεργειακά ευσυνείδητο νοικοκυριό, που ήδη ακολουθεί μια κάποια αυστηρότητα στην κατανάλωση ηλεκτρικού για να πετύχει τα 7-8 kwh τη μέρα, να αυξήσει από το πουθενά κατά 56% την ημερήσια κατανάλωσή του; Και με δεδομένο ότι το νέο τους ηλεκτρικό αυτοκίνητο ΔΕΝ θα είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για χρήση εκτός πόλης (ούτε μέχρι τη Λαμία θα επαρκεί μιά φόρτιση, χώρια τις περιορισμένες επιδόσεις) άρα τι, θα έχουν ΚΑΙ ένα ακόμη συμβατικό για τις εκτός πόλης διαδρομές; Ειδικά από τη στιγμή που το κράτος επιβάλει τέλη κυκλοφορίας (και ρύπων οσονούπω) και τεκμήρια χρήσης χωρίς να διακρίνει ανάμεσα  σε  τακτική/αστική χρήση και περιστασιακή/υπεραστική;
Αυτό που πρέπει να μας γίνει κοινή συνείδηση είναι ότι η καθημερινότητα που πλέον ακολουθούμε έχει κάποιες ενεργειακές απαιτήσεις. Όσο και αν τις μειώσουμε, θα είναι κατά πολύ παραπάνω από τις ενεργειακές απαιτήσεις άλλων εποχών (στις οποίες εποχές αν ΕΙΧΑΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ να καταναλώσουμε παραπάνω ενέργεια, σίγουρα θα το κάναμε! Κρυώναμε και επινοήσαμε νέους τρόπους να ζεσταινόμαστε = κατανάλωση ενέργειας, θέλαμε αποδοτικότερες μετακινήσεις και επινοήσαμε νέα μέσα μεταφοράς = κατανάλωση ενέργειας). Όμως στοχεύαμε σε αυτήν την νέα καθημερινότητα, αλλιώς δε θα τα επινοούσαμε όλα αυτά. Και τώρα που βλέπουμε ότι ίσως και να το παρακάναμε υποκρινόμαστε ως συνήθως. Η ενέργεια θα δαπανηθεί σε μεγάλες ποσότητες, όσο ζούμε σε "σύγχρονες συνθήκες". Τελεία και παύλα. Αποδοτικότερη χρήση μπορεί να γίνει, αλλά και πάλι θα ξοδεύουμε. Είτε σε μορφή πετρελαίου είτε ηλεκτρικού ρεύματος.
Ακόμη και αν οι εταιρείες πετρελαίου, με όλη τη δημοσιότητα που έχει πάρει το θέμα της αυτοκίνησης και των συνεπαγόμενων ρύπων τελευταία, σταματήσουν να μποϊκοτάρουν την εξέλιξη και καθιέρωση ηλεκτροκίνητων αυτοκινήτων, θα διασφαλίσουν από άλλες πλευρές (που τυγχάνουν λιγότερης δημοσιότητας) την κατανάλωση πετρελαίου.
Και καλά θα κάνουν. Όταν ψαχνόμασταν για ενέργεια για να διασφαλίσουμε τη μετάβαση στον "θαυμαστό καινούριο κόσμο" χαρήκαμε που κάποιοι επιχειρηματίες ρίσκαραν, άφησαν τα πρόβατα και τα γελάδια στο Τέξας και ασχολήθηκαν με το πετρέλαιο. Τώρα που μας έπιασαν τα οικολογικά μας περιμένουμε όλοι αυτοί αδιαμαρτύρητα να βάλουν λουκέτο;
Έλεος. Ο μέσος ηλίθιος δημόσιος υπάλληλος προστατεύεται για να καταναλώνει χωρίς να παράγει. Ο μέσος χαραμοφάης κληρικός προστατεύεται για να καταναλώνει χωρίς να παράγει. κλπ κλπ. Αυτοί είναι μεγαλύτερη ρύπανση από το CO2.
Ας λύσουμε τα κοινωνικά μας προβλήματα πρώτα, είναι (προς το παρόν) σημαντικότερα από τα οικολογικά (τα οποία ειρήσθω εν παρόδω είναι εν μέρει συνέπεια των κοινωνικών).

Απεργούν στο μετρό. Ας την "πληρώσει" μόνο ο εργοδότης τους, όχι εμείς.

Image by Extra Medium via FlickrΓιατί να είμαι σήμερα πάνω από 3,5 ώρες στο δρόμο, γιατί να γίνονται οι δρόμοι πάρκινγκ; Γιατί να πληρώνουμε όλοι μας τις απεργίες ορισμένων κλάδων;
Δεν είμαι εναντίον τους. Αλλά με την ταλαιπωρία που προκαλούν δεν κανείς δεν είναι υπέρ τους.
Μήπως όμως θα έπρεπε να έχουμε εξέλιξη, κάποια νέα αντιμετώπιση και στις απεργίες; π.χ. μια ιδέα που μου φαίνεται λογική, και θα μπορούσε να εξυπηρετήσει καλύτερα τους στόχους των απεργών: αντί να κλείνουν το μετρό και να ταλαιπωρούν όλους εμάς, απλώς να κλείσουν τα μηχανήματα με τα εισιτήρια. Αυτά που βγάζουν εισιτήρια, τα γκισέ που δίνουν εισιτήρια κι αυτά που ακυρώνουν τα εισιτήρια. Έτσι το μετρό θα λειτουργεί, το κοινό θα εξυπηρετείται αλλά η εταιρεία που δεν ασχολείται με τους εργαζόμενούς της, θα έχει το κόστος (που ούτως ή άλλως το έχει και με την τωρινή μορφή της απεργίας).
Δεν γνωρίζω τα νομικά θέματα κι αν υπάρχει τυπικό-νομικό κώλυμα. Γιατί αν δεν υπάρχει,  τότε καιρός είναι να δούμε κάποια καινοτομία και στις απεργιακές κοινοτοποιήσεις. Είναι σίγουρο ότι θα είναι πιο αποτελεσματικές και για ένα άλλο λόγο: θα ασχοληθούν περισσότερο μαζί τους τα ΜΜΕ και θα ενημερωθούν έτσι όλοι οι πολίτες.

ametro.gr=άνευ μέτρου Ή άνευ μετρό?

Image by ·júbilo·haku· via FlickrΤην Πέμπτη το πρωί έκανα 2 ώρες για να πάω Φάληρο-Μαρούσι. 
Πήγαινα από parking σε parking! Από το parking της Αρχιεπ. Χρυσοστόμου (Βύρωνας) στο parking της Κατεχάκη και από κει στο parking της Λ. Κηφισίας.
Φοβερή κίνηση στους δρόμους. Αιτία; Η απεργία του μετρό.
Ψάχνω λοιπόν να βρω ποιοί έχουν την ευθύνη για το μετρό. Ποιοι "φροντίζουν" ώστε συχνά να έχουμε απεργίες και να ταλαιπωρούμαστε όλοι. Διαβάζω στο capital.gr "...το υπουργείο Μεταφορών έχει χάσει την εποπτεία όλων των έργων του στο Δ’ ΚΠΣ, καθώς αυτά έχουν ενταχτεί στο Πρόγραμμα "Προσπελασιμότητα", το οποίο διαχειρίζεται το ΥΠΕΧΩΔΕ". Στο ΔΣ συμμετέχουν και συνδικαλιστές. Άρα το υπουργείο έχει άμεση ευθύνη για το θέμα και μάλλον 'δυσκολεύεται' να κινηθεί αποτελεσματικά, όπως συχνά συμβαίνει με κάθε δημόσιο σχήμα.

Ας ανασκουμπωθούν επιτέλους κι ας κάνουν κάτι να σταματήσει αυτή η ταλαιπωρία.
Εκτός κι αν το προφητικό domain name: ametro.gr = άμετρο, δηλαδή χωρίς μέτρο, κι αν αλλάξουμε τον τόνο "χωρίς μετρό" είναι το όραμά τους για το μεταφορικό μέσο.

*Τη Δευτέρα 3/11 έχει πάλι απεργία.....

Blog Action Day 2008 for Poverty

Τα πολλά λόγια είναι φτώχια. Και η φτώχια είναι ορατή σε πολλά θέματα.
Πάνω απ' όλα όμως μπαίνει η πραγματική φτώχια, αυτή της επιβίωσης. Ο Μιχάλης Δερτούζος του ΜΙΤ, είχε πει πώς "αν δεν κάνει ο Δυτικός κόσμος κάτι για τις χώρες που έχουν φτώχια το αποτέλεσμα θα είναι καταστροφικό για όλους".
Ας το αναλογιστούμε. Ας σκεφτούμε διαφορετικά. Ας κάνουμε όποτε και όπως μπορούμε κάτι.
Ας το σκεφτούν σοβαρά πλέον οι έχοντες και κατέχοντες .

H κρίση των τραπεζών

Image via WikipediaΆκουσα πριν λίγο τον γάλλο πρόεδρο Sarkozy να λέει οτι συμφώνησαν όλοι οι ηγέτες της Ευρώπης να υποστηρίξουν τις τράπεζες για να προλάβουν το χρηματοπιστωτικό πρόβλημα.
Κι αναρωτιέμαι: γιατί δεν υποστηρίζουν τα κράτη απευθείας όσους πολίτες ή επιχειρήσεις έχουν ανάγκη ;
Οι τράπεζες, χρόνια τώρα κάνουν "τα δικά τους". Ρισκάρησαν στο μαξιμουμ (επένδυσαν ακόμη και στο 'τίποτα' όπως φάνηκε). To Risk management έγινε σεμινάριο, ειδικό μάθημα...επιστήμη.
Το αποτέλεσμα έδειξε ότι 'την πάτησαν".
Ας ανοίξουν νέες τράπεζες (κόσμος θα δουλέψει και σε αυτές). Άς αλλάξει ο θεσμός των χρηματιστηρίων.
Γιατί πρέπει να υποστηριχθούν οι αποτυχημένοι; Δηλαδή αν ένας πολίτης ή μικρός επιχειρηματίας είχε την αντίστοιχη πορεία θα υποστηριζόταν;
Δεν πρέπει να 'τιμωρηθούν' για τα αποτελέσματά τους; Για παραδειγματισμό έστω; Κι αφού μας έδειξαν κι απέδειξαν στην πράξη την αποτυχία τους, αναρωτιέμαι αν θα υπάρξει η αναγκαία 'επιτήρηση'; Θα συνεχίσουν οι υπεροπτες χρηματιστές/επενδυτές/τραπεζικοί την ίδια πορεία; Γιατί 'παλιός γάϊδαρος νέα περπατησιά" σπάνια πετυχαίνει.
Κι αν αποτύχουν εκ νέου, τότε όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι τα πράγματα θα είναι χειρότερα. Θα έχουν 'ξεπουπουλιάσει' και τα κράτη.
Πιθανώς να είναι αφελής η προσέγγιση μου αλλά κάποια πράγματα δυσκολεύομαι να τα καταλάβω.

Απληστία κι αισχροκέρδεια

Από το πρωί ακούω ειδικούς που καθησυχάζουν τους πολίτες αλλά αφήνουν κι ένα σχόλιο αμφιβολίας για το μέλλον, δηλαδή κρατάνε μια "πισινή".
Λογικό. Γιατί τους τελευταίους μήνες κανείς δεν είχε προβλέψει αυτή την κρίση. Το μέγεθός και την έκτασή της. Πρόσφατα έγραφε ο Α. Ανδριανόπουλος στο e-rooster:"Εχει πρόβλημα καμία από τις γνωστές και μεγάλες Τράπεζες; Κινδύνευσε ποτέ στην Αμερική η Bank of America, η Wells Fargo, η PNC Bank, η American Express; Η στην Βρετανία η Midlands, η Barclays, η Lloyds, η Westminster ; Ποιός είχε ακούσει ποτέ του την Northern Rock, την Bradford and Brinkley, την Freddy Mac η την Fenny Mae; Mοναχά οι καρχαρίες των παραγώγων και οι αποδέκτες των αεριτζήδικων οικιστικών δανείων ". Ε να που σήμερα ακούστηκαν και κάποια μεγάλα και γνωστά ονόματα να μπαίνουν στο χορό της κρίσης. Ήδη έχουμε 'συντονισμένη' μείωση των επιτοκίων κάποιων χωρών για να ηρεμίσουν τα πνεύματα.
Δεν με επηρεάζει άμεσα η κρίση (δεν έχω επενδύσεις), ανησυχώ όμως γιατί όταν πιάνει κακοκαιρία και σπάει η αλυσίδα, το καράβι που στουκάρει στο ντόκο μπορεί και να βουλιάξει. Και τα ναυάγια δεν συμβαίνουν μόνο όταν πιάνει κακοκαιρία αλλά κι όταν κάποιοι θέλουν να πάρουν τα ασφάλιστρα.
Γιατί η απληστία και η αισχροκέρδεια είναι το χόμπυ τους.
Τους βαρέθηκα.

Εγκαίνια ηλεκτρονικών καταστημάτων στη Λ. Συγγρού

Δεν έχω κάτι ενάντια στα εγκαίνια και στα κεράσματα που κάποιος κάνει όταν ανοίγει ένα κατάστημα. Αντιθέτως.
Αλλά αυτό που έχει γίνει τελευταία με το Saturn και το Electro World το θεωρώ κακό. Ο κόσμος πηγαίνει από τις 4 (!!) το πρωί και περιμένει. Όταν ανοίγουν, γίνεται το αδιαχώρητο. Πέφτει ξύλο. Καλείται η αστυνομία. Κλείνει το δρόμο, και το κατάστημα τις πόρτες του για κάποιο διάστημα.
Γιατί όμως συμβαίνουν όλα αυτά; Γιατί πουλάνε κάποια προϊόντα τους σε πολύ χαμηλές τιμές και λογικό είναι να υπάρχει κόσμος που ενδιαφέρεται.
Το κακό είναι ότι τα τεμάχια των προσφορών που δίνουν είναι ΠΟΛΥ ΛΙΓΑ κι έτσι σκοτώνεται ο κόσμος στην ουρά τσάμπα...
Αν δεν το πιστεύετε δείτε εδώ. Στο video μπορείτε να δείτε και να μετρήσετε τα laptops. Πολύ λίγα για την κοσμοσυρροή που προκαλείται.
Καλά κάνω και προτιμώ την ξεκούραστη αγορά μέσω web, όπου ακόμη και σήμερα υπάρχουν προσφορές με χαμηλές τιμές.
Και μην πει κάποιος "μα έχουν celeron επεργαστή", γιατί όσοι πηγαίνουν στις ουρές αυτές δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τα τεχνικά χαρακτηριστικά. Αλλιώς δεν θα είχαν συμμετοχή στην απίστευτη ταλαιπωρία των εγκαινίων, που πάντα δίνονται κάποια "φτηνά" σε φτηνότερη τιμή.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΓΙΑ 4δ

Ενημέρωση προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Πρωθυπουργό, τους προέδρους των κομμάτων, τον Πρόεδρο της Βουλής και των βουλευτών για την πρωτοβουλία 4δ-Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα  έκανε με επιστολες του ο Π. Τατούλης, τις οποίες μπορείτε να διαβάσετε εδώ.


Αν δεν έχετε υπογράψει για τη στήριξη της καμπάνιας μπορείτε να το κάνετε τώρα ΕΔΩ.