6.7.10

FlipSideCast #5

Mετά από περίπου 2 μήνες το 5ο FlipSideCast είναι εδώ. Η
#athensbynite διάλεξε τραγούδια...καρδιάς αυτή τη φορά:
01 - Neil Young - Heart Of Gold
02 - Pink Floyd - Atom Heart Mother Pt 1 Fathers Shout
03 - Nicola Di Bari-Il Cuore E Uno Zingaro
04 - Tais Toi Mon Coeur - Dionysos Ft. Olivia Ruiz
05 - Bruce Springsteen - Hungry Heart 1995
και στο τέλος πάντα "κλείνουμε" με το Take a walk on the wild side του
Lou Reed.
Μιλάμε για διάφορα θέματα της επικαιρότητας και για νέα πράγματα που
διαβάζουμε (πχ. www.patentlyapple.com). 
Δίνονται  και συνταγές για πραγματικά δυνατά κοκτέιλ!  Καλή ακρόαση!

podcast - download .mp3 FlipSideCast #05 @radiobubble

22.5.10

Να 'μαστε πάλι εδώ παρέα...

πριν
μετά
Τελικώς η δεύτερη αγγειοπλαστική είχε μεγάλη ταλαιπωρία. Διάρκεια 3 ώρες (!) και παραλίγο να έχουμε αποτυχία λόγω του περίεργου σχήματος της αρτηρίας που δεν επέτρεπε στο σύρμα να περάσει. Ευτυχώς ο γιατρός αποδείχτηκε όχι μόνο ικανός αλλά και ιδιαιτέρως επίμονος ώστε να τα καταφέρει και να περάσει τελικώς 4 stent! Την τελευταία -φραγμένη- αρτηρία την αφήσαμε για μελλοντική απόφραξη.
Eννοείται ότι πήγα μετά εντατική (ξανά), ότι ήμουν, κι ακόμη είμαι, αρκετά ταλαιπωρημένη.
Mετά από 3 μέρες στο σπίτι αισθάνομαι ακόμη "αποσυντονισμένη". Όμως τέλος καλό, όλα καλά!  Θα βρω αργά, αλλά σταθερά ελπίζω, το ρυθμό μου ξανά.
Χάρηκα πολύ βλέποντας τα σχόλια και τις ευχές από πολλούς φίλους online. Ευχαριστώ :)

update: το όνομα του γιατρού είναι Παναγιώτης Πετροπουλάκης και βρίσκεται στο Ιατρικό Π. Φαλήρου.

17.5.10

Φράξανε οι "γραμμές" μας...

Εκτός από τα γενικότερα πολιτικά "εμφράγματα" των ημερών, είχα και το δικό μου έμφραγμα. Πριν 12 μέρες, ήρθα στις 2 τη νύχτα με ένα πολύ έντονο πόνο στο στέρνο. Οξύ έμφραγμα είπαν οι γιατροί... Μου έδωσαν μια ασπιρίνη, άρχισαν τα "τρυπήματα" για τη "ροή" διαφόρων φαρμάκων και με έστειλαν στη ΜΕΘ. Με το που ξημέρωσε η μέρα πήγα για στεφανιογραφία. Ταυτόχρονα μου έκαναν αγγειοπλαστική και "πέρασαν" ένα stent:


Όλα καλά πήγαν (μελανιασμένα χέρια και λοιπές παράπλευρες απώλειες θεωρούνται μικρο-συμβάντα όταν υπάρχουν τέτοια σοβαρά θέματα).
Η τελική όμως "επιδιόρθωση" θα ολοκληρωθεί σήμερα που θα ξανακάνω αγγειοπλαστική σε δυό ακόμη αρτηρίες... και μετά σε δυό-τρεις μέρες, όπως υποσχέθηκε ο γιατρός, θα με στείλει σπίτι!
Το ελπίζω... για να γράψω και τη συνέχεια ;)

30.4.10

Για την κρίση: Μήπως είναι υπεύθυνοι και οι επιχειρηματίες;

Για την οικονομική κρίση γράφτηκαν και γράφονται πάρα πολλά. Άλλοι γράφουν ότι φταίνε οι πολιτικοί.  Άλλοι οι Δημόσιοι Υπάλληλοι και κυρίως οι εφοριακοί. Άλλοι οι πολλοί φοροφυγάδες-ελεύθεροι επαγγελματίες. Άλλοι λένε όλοι μας. Δεν θυμάμαι να έχω διαβάσει όμως ότι φταίνε και οι επιχειρηματίες. Μόνο για καινοτομία διαβάζω και για την επιχειρηματικότητα η οποία δεν "προωθείται" και δεν υποστηρίζεται με τον καλύτερο τρόπο, ειδικά στην Ελλάδα (βλ. γραφειοκρατία).

Κάνω μια σκέψη:
Αν δεν "πίεζαν" οι επιχειρηματίες (μικροί και μεγάλοι) θα υπήρχαν πολιτικοί που κάνουν ρουσφέτια κι εφοριακοί που "λαδώνονται";
Αν έκαναν σωστά τη δουλειά τους οι επιχειρήσεις (κι υπάρχουν κάποιες που την κάνουν) θα είχαμε τόσο χαμηλό ποσοστό παραγωγικότητας και υπηρεσίες που ανταγωνίζονται το κακό δημόσιο;
Αν δεν είχαμε τον κάθε επιχειρηματία, μετά από μερικά επιτυχημένα χρόνια, να *επενδύει* στον εαυτό του και στην οικογένειά του "μεγάλα" ποσά;
Αν δεν γίνονταν σωρηδόν πωλήσεις ελληνικών επιχειρήσεων σε ξέρες εταιρείες, θα ήταν ίδια τα πράγματα;
Ναι, ξέρω, οι επιχειρήσεις έχουν στόχο το κέρδος αλλά πολλές φορές το δυσανάλογα μεγάλο "κέρδος" αδιαφορώντας για τον τρόπο που θα το πετύχουν.
Ναι, οι επιχειρηματίες δουλεύουν απ' το πρωί μέχρι το βράδυ...Αλλά η μέρα έχει 24 ώρες και άντε να εργάζονται 18-20! Δηλαδή 2.5 φορές περισσότερες από τον εργαζόμενο. Κι έχουν επενδύσει και κάποια χρήματα (ίσως). Τελικώς όμως "εισπράττουν" πολλαπλάσιες φορές περισσότερα. Και όταν έρχονται οι ισχνές αγελάδες, λίγοι βάζουν από τα "έτοιμα" για να στηρίξουν την επιχείρησή τους.
Δεν ξέρω αν είναι  δίκιο αυτό, απληστία όμως είναι σίγουρα.
Κι όταν κάποια επιχειρηματική πορεία αρχίζει και στραβώνει ποιος φταίει; *Αυτός που παίρνει* τις λανθασμένες αποφάσεις ή οι εργαζόμενοι που υποχρεωτικά ακολουθούν;
Κι όταν οι εργαζόμενοι δεν παράγουν σε ικανοποιητικό επίπεδο, φταίνε οι εργαζόμενοι ή ο οργανωτής/manager/ιδιοκτήτης/CEO της ομάδας/επιχείρησης;
...Και τέλος αν σκεφτούμε το ρόλο των επιχειρήσεων σε θέματα κοινωνικής υπευθυνότητας, εκεί έχουμε ελάχιστες ουσιαστικές συμμετοχές.
Άρα:
Μήπως ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης το έχουν οι "μηχανοδηγοί" που οδηγούν σε τρελή κούρσα και μετά όταν εκτροχιάζεται το τρένο ζητάνε τη συμμετοχή και "βοήθεια" των πολιτικών (ρουσφέτια), των εφοριακών (λαδώματα) και των εργαζομένων (απολύσεις);
Μήπως είναι καιρός για αλλαγή νοοτροπίας και για *λιγότερη απληστία*; 
Γιατί ΟΛΟΙ δεν έχουμε την ίδια ευθύνη, όπως ΟΛΟΙ δεν έχουμε και τις ίδιες απολαβές.-